کد خبر: ۲۹۱۴
تاریخ انتشار: ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۳ - ۲۱:۰۲
تعداد نظرات: ۲ نظر
من هم خسته دارم مى‏‌شوم. خدا مى‏‌داند كه من در آن رژيم سابق هيچ وقت از هيچ چيز خسته نمى‏‌شدم، هر فشارى مى‏‌آوردند بر من خسته نمى‏‌شدم، حالا دارم از خودمان خسته مى‏‌شوم. آخر چرا بايد اين طور باشد. يك فكرى بكنيد. اگر دير بجنبيد اسلام را در خطر تضييع و رفتن آبرويش قرار داده‌‏ايد.
مصطفی علوی:
قدرت انتحاری افراط و تندروی به قدری شکننده و خانمان‌سوز است که حتی شخصیتی در تراز امام خمینی (ره) را نیز خسته و دل شکسته می‌کند. او که به راستی ذخیره روحانیت شیعه و احیاگر دین بود، در مقطعی از تاریخ انقلاب اسلامی چنان از ناحیه افراط‌گری خودی‌های تندرو رنجور شد که خدا را به شهادت گرفته و فرمود: «خدا مى‏‌داند كه من در آن رژيم سابق هيچ وقت از هيچ چيز خسته نمى‏‌شدم، هر فشارى مى‌‏آوردند بر من خسته نمى‏‌شدم، حالا دارم از خودمان خسته مى‏‌شوم.»

به راستی وقتی تندروی‌های بی‌ضابطه با کسی چون امام راحل آن «جان جانان و قهرمان قهرمانان» چنین می‌کند، چه بر سر عامه مردم و جوانان نازک طبع می‌‌آورد؟ افراط‌گری شاید امروز به اقتضای زمان رنگ عوض کرده و جلوه بیالاید، اما از نهاد و ماهیت یکسان و واحدی برخوردار است و لاجرم آثار و نشانه‌های همانندی نیز دارد که می‌توان با تامل در اطراف آن، آنها را شناخت و شناساند.

بازخوانی بیانات بنیانگذار نظام اسلامی برای جوانانی که از سابقه‌ي گروه‌های تندرو بی‌اطلاع بوده و نمی‌دانند که این گروه‌ها چگونه و چقدر جام‌های غم و غصه بر امام عزیز نوشانده‌اند، واجد اهمیت است، از این رو گریزی به بخش‌‌هایی از بیانات معظم‌له می‌زنیم:

«رژيم عدالت معنايش اين نيست كه هر كه هر طورى دلش مى‏‌خواهد عمل كند. يك قواعدى در اسلام بايد باشد. بايد قوانين اسلام باشد. نه بريزند مردم، زنها را، زن و بچه مردم را بيرون كنند از منزل‌شان. با اينكه من اين را، شايد ده دفعه گفته باشم كه بر فرض اينكه يك نفرى جانى باشد، مستحق قتل باشد، تمام اموالش بايد مصادره بشود. لكن زن و بچه‏‌اش كه نبايد گرسنه بمانند. خوب، به اندازه‌ي زن و بچه‏‌اش بايد برايشان بگذارند. مابقى‏‌اش را ببرند. مع ذلك كراراً براى من نوشته‏‌اند، گفته‏‌اند كه فلانى بي‌خود اموالش را گرفته‏‌اند. حالا بي خودش را من نمى‏‌دانم. اما آمده‏‌اند فرش از زير پاى ما كشيده‌‏اند، و ما را از منزلمان بيرون كرده‌‏اند، و چه كرده‌‏اند، و ما مانده‌‏ايم همين طورى. آخر اين را عقل مى‏‌پسندد؟ شرع مى‏‌پسندد؟ انسانيت مى‏‌پسندد كه ما يك همچه كارى سر مردم درآوريم... اگر بنا باشد كه هر جا آدم برود مى‏‌بيند كه [دائماً] مردم دارند شكايت مى‏‌كنند. زن و بچه مردم مى‏‌آيند گريه مى‏‌كنند. مى‌‏آيند [التماس‏] مى‏‌كنند. من هم خسته دارم مى‏‌شوم. خدا مى‏‌داند كه من در آن رژيم سابق هيچ وقت از هيچ چيز خسته نمى‏‌شدم، هر فشارى مى‏‌آوردند بر من خسته نمى‏‌شدم، حالا دارم از خودمان خسته مى‏‌شوم. آخر چرا بايد اين طور باشد. يك فكرى بكنيد. اگر دير بجنبيد اسلام را در خطر تضييع و رفتن آبرويش قرار داده‌‏ايد. مسئوليم همه‌ي ما. هر كارى از من بر آيد مى‏‌كنم. هر كارى هم از شما [می آید] بايد بكنيد.»1

--------------------------------------------
1. صیحفه امام (ره)، ج 11، ص 315 و 316
مطالب مرتبط
Bookmark and Share
ایمیل مستقیم: info@salmanpress.ir
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
انتشار یافته: ۲
چاپ نظرات
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۲۵ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
0
1
اسلام همیشه از افراطی گری ضربه خورده
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۳۶ - ۱۳۹۳/۰۲/۲۸
0
0
http://www.asriran.com/fa/news/335954
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: